Onderwijsman

 
 

Na de kweekschool ben ik gaan werken in het onderwijs. Met deeltijdbanen, o.a. aan de huishoudschool in Maartensdijk, was de combinatie met de studie Schoolmuziek en Piano aan het Utrechts Conservatorium mogelijk.
Er volgde een diaconaal jaar in Berlijn, bij de Nederlands Gemeente. Ik kreeg de mogelijkheid om piano aan de Staatliche Musikhochschule te studeren, maar werd ook pianist in de cursus Liedinterpretatie.

Terug in Nederland werd ik muziekleraar aan mijn eigen kweekschool. Toen de uren terugliepen, kreeg ik de benoeming als muziektherapeut aan de Van der Hoevenkliniek in Utrecht, een instelling voor tbs-mensen. Daarnaast gaf ik een aantal uren muziek aan de Sociale Akademie ‘De Horst’ in Driebergen.

Omdat ik vond dat ik te weinig pedagogische bagage had, ben ik naar de Universiteit van Utrecht gegaan: studie Pedagogiek. Na een jaar kwam ik erachter dat de problemen niet bij het kind liggen, maar bij de volwassene. Het nieuwe vak Andragologie was geïntroduceerd en ik heb me daar aangemeld. Het eerste jaar Pedagogiek was voldoende afgesloten.
Tijdens deze studie ben ik geattendeerd op de filosofie van Emmanuel Levinas. Deze filosoof heeft mij mijn gehele leven ‘achtervolgd’.

Ik was op zoek naar een werkkring waar ik de andragologie zou kunnen gebruiken. Dat werd de Sociale Academie ‘De Nijenburg’ in Baarn. Ik woonde in Soest en was intussen getrouwd. 
De Akademie zou verhuizen naar Culemborg, ik wilde niet mee, maar wilde weer ‘terug’ naar de kweekschool.

Na gesprekken met een aantal mensen, ben ik directeur geworden van de Hervormde Pedagogische Akademie in Amsterdam. Daar hebben we een vernieuwingsproces in gang gezet (zie elders).

Bij de fusies naar het hbo was er geen plaats meer voor mij. Ik was immers noch r.-k., noch calvinist, maar een kritische mennist.
We hebben nog wel het 75 jarige bestaan van de HPA gevierd. 

 
 
Harry Schram, onderwijsman
 
Contact